السلام عليك يا ابا عبدالله(ع)

محرّم براى ما «فروردين جان‏» است و عاشورا براى ما «بهار ايمان‏».

هرجا كه شيعه‏اى زندگى مى‏كند، در اين ايّام با عطر عاشورا معطّر مى‏شود و دلش بى‏ قرار كربلا می ‏گردد و با حضور در مجالس حسينى و دسته‏هاى عزادارى و حسينيه‏ها و با سوگوارى و عرض ادب به ساحت ‏حضرت ابا عبدالله(ع) جان تازه‏اى مى‏گيرد و با اهل بيت عصمت و سالار شهيدان و شهداى كربلا پيوند مى‏خورد.

مكتب عاشورا، دانشگاه عزّت و حماسه و ايمان است و ما هم افتخار مى‏كنيم كه در اين مدرسه عشق و ايثار، ثبت نام كنيم و درس‏هاى آن را بياموزيم و در زندگى به كار بنديم.

عاشوراى حسينى براى ما درس‏ها و پيام‏هاى بسيارى دارد. ده پيام از اين قيام را مرور مى‏كنيم:

1 - عزّت و سر بلندى مسلمان، در سايه جهاد و شهادت و مبارزه در راه حقّ و عدالت است. مرگ شرافتمندانه در اين راه، «حيات ابدى‏» است و زندگى با خوارى و خفت تن ‏دادن به زبونى و ذلت، «مرگ تدريجى‏» است.

2 - تكليف يك مسلمان متعهّد، دفاع از ارزش‏هاى دينى، دعوت به پاكى و نيكى، «امر به معروف و نهى ازمنكر» ، اصلاح جامعه و مبارزه با مفاسد و منكرات و انحرافات است و اگر اين فريضه ترك شود، بدان مسلّط مى‏شوند و سقوط جامعه حتمى است. قيام كربلا براى عمل به همين تكليف بود.

3 - شهادت‏ طلبى، سلاحى است كه هر امّتى به آن مسلّح شود، شكست ‏ناپذير مى‏گردد. خون بر شمشير پيروز است و شهيدان راه خدا زندگان هميشه تاريخ و سرمايه‏هاى الهام بخش جوامعند. پس براى عزّت يك جامعه، بايد «فرهنگ شهادت‏طلبى‏» را ترويج كرد.

4 - فلسفه قيام كربلا، احياى دين و ترويج نماز و گسترش معنويّات و مبارزه با منكرات است. پيروان اباعبدالله(ع) با ايمان و عمل و تقوا و جهاد خويش، نشان مى‏دهند كه اين فلسفه را شناخته و آن را پذيرفته‏اند و در راه آن تلاش مى‏كنند.

5 - براى يك مسلمان، بالاتر از هر چيز، عمل به وظيفه و انجام تكليف است، هرچه باشد و هر جا باشد، چه با فتح نظامى، چه با شهادت، چه با ماندن، چه با رفتن، چه با فرياد، چه با سكوت، قيام براى خدا شكست ندارد و هر كه به «وظيفه‏» عمل كند، پيروز است، هر چند در ظاهر شكست ‏بخورد.

6 - مدعيان مسلمانى بسيارند. امّا در صحنه امتحان است كه مؤمنان صادق و مدّعيان دروغين و منافق شناخته مى‏شوند. آنان كه در جبهه نبرد حقّ و باطل، به هر بهانه‏اى امام حقّ را يارى نكنند و خود را كنار بكشند و به گوشه عافيت و راحت ‏بخزند، مردود شدگان اين امتحانند، هر چند سابقه درخشان ايمانى و انقلابى داشته باشند.

7 - اگر چهره‏هاى شاخص و افراد نافذ و مورد توجّه جامعه - «خواص امّت‏» - در لحظه‏هاى حسّاس به وظيفه خود عمل نكنند، جامعه را به ذلّت و حيرت و افكار را به انحراف و اسلام و تشيّع را به انزوا مى‏كشانند. «رسالت‏ خواص‏» ، بسى سنگين است و تكليف آگاهان، بسى خطير و حسّاس!

8 - شيعيان حسين(ع) و پيروان فرهنگ عاشورا، هرگز با دشمنان اسلام و مسلمين سازنش نمى‏كنند و عزّت و سربلندى خود را به زندگى حقّيرانه و بردگى ستم كاران و جباران نمى‏فروشند. جان مى‏دهند، ولى دين و ايمان و شرافت را از دست نمى‏دهند.

9 – عزا دارى براى امام حسين(ع) و شهداى كربلا و اهل بيت مظلوم، نشانه هم دلى و هم راهى و هم گامى با حماسه آفرينان عاشوراست. زنده‏ نگه‏ داشتن عاشورا، رمز بقاى اين حماسه جاويد است و سلاح اشك، فرياد مظلوميّت ‏بر ضد ظالمان است.

10 - آنان كه به حكومت ظالمان و فاسدان تن بدهند و در برابر فساد و ظلم و بدعت و تحريف، سكوت و سازش كنند و جان خود را بيش از دين و عزّت و شرف، دوست‏ بدارند، ذلّت دنيوى و عذاب اخروى و خشم خدا و نفرين خلق خدا را براى خود مى‏خرند. شعار عاشوراييان «هيهات منّا الذّله‏» است و مدالشان عزّت و آزادگى.

خدايا!...

ما را در شناخت درس‏ها و پيام‏هاى قيام عاشورا و عمل به وظيفه، موفق بدار.

افتخار همدلى با اهل‏بيت(ع) و همراهى با قرآن و عترت را از ما مگير.

ما را به زيارت و شفاعت «حسين ‏بن ‏على‏»(ع) برسان.

سلام بر حسين(ع) و يارانش،

درود بر دوستان و پيروان و عزادارانش.

جواد محدثى

منابع:

ماهنامه دیدار آشنا

www.rasekhoon.net