آیا اصطلاح؛ "آسمان به زمين آمدن" را شنيده‌ايد؟. اين جمله بيش تر در جاهايي به‌كار مي‌رود كه شخصي بخواهد اتفاق كوچك و ساده‌اي را خيلي بزرگ جلوه دهد؛ اتّفاقات پيش‌پا افتاده‌اي، مانند؛ درست نشدن غذاي مورد علاقه‌، اشتباهي دست زدن كسي به وسايل ما يا طوري حرفي حرف زدن كسي كه با سليقة ما جور نيست. كساني كه فكر مي‌كنند با هر اتفاق كوچكي آسمان به زمين مي‌رسد، به طور معمول در اين مواقع داد و بيداد راه مي‌اندازند. علّت اين عصبانيّت و ناراحتي چيست؟. زماني كه ما فقط به خودمان اهميّت بدهيم، سليقه ديگران و حضور آن‌ها را ناديده بگيريم، علّت كارهاي آنان را ندانيم و نخواهيم هم بدانيم؛ آن وقت با طلب كاري انتظار داريم هر كاري طبق ميل ما رُخ بدهد. روحيه اين‌گونه افراد به گونه‌اي است كه حتّي به حرف ديگران هم گوش نمي‌دهند، چه برسد به اين‌كه به حرف‌هاي آنان دقّت نمايند. اين روحيه زننده و اين طرز رفتار براي به‌دست آوردن مسائل جزئي و كم اهميّت، باعث مي‌شود اين‌ها بسياري از داشته‌هاي ارزشمندشان را نيز از دست بدهند، دوستي‌شان را با آدم‌ها به دشمني تبديل كنند، ديگران را به خودشان بدبين سازند و به‌جاي اين‌كه ديگران به خواسته‌هاي آن‌ها بيش تر اهميّت بدهند، به مرور زمان رفتار تندشان باعث شود كسي به خواسته‌هاي آن‌ها حتّي توجّه نكند.

به همين سادگي خود را از ديدن آسمان محروم نكنيم.

از سوي مقابل، در اين مواقع برخي به‌جاي اين‌كه اوقات خودشان و ديگران را تلخ نمايند، سعي مي‌كنند از اين موقعيّت‌ها استقبال كرده و با احترام گذاشتن به نظر ديگران و با قدرداني از زحمات آن‌ها، هم دوستي‌شان را قوي‌تر سازند و هم سليقه و نظر خود را در بهترين وضعيت بيان كنند؛ زيرا اگر كسي از دست آدم ناراحت بشود، حتي اگر نظر درستي هم داشته باشيم، آن را غلط مي‌پندارد، اما اگر با كسي دوست باشيم، با علاقه زياد به سليقه و نظرمان توجّه مي‌كند. اگر درست باشد، آن را مي‌پذيرد و اگر درست هم نباشد، حداقل به دوستي‌مان احترام مي‌گذارد. حال اگر به آسمان و زمين هم نگاه كنيم، مي‌بينيم سال‌هاست كه اين دو روبروي يكديگر نشسته‌اند، بي‌آن‌كه آسمان بخواهد به زمين بيايد، يا زمين بخواهد به آسمان برود. هر چند براي بعضي‌ها گاهي اوقات آسمان به زمين مي‌آيد و به همين سادگي خود را از ديدن آسمان محروم مي‌كنند.

حسين مراد نژاد